دستمـــو گرفتی بـــا دستای خالـــی .... یادتـــه؟
بــهــم بخشیـــدی تو صحنــت پـــر و بــالی ... یادتــه؟
سحـــرا مـــن بـــودم و اون ضریــح آسمـــونی
شاپـــرک تریـــن دل و گـــلای قالــی ... یادتــه؟
امــا حــالا منم و خاطـــره های یک سفـــر
سفــری بـــه اوجِ یک عــرش خیـــالی .... یادتـــه؟
چــی میـشه جـاده ی صــبحـو بــه دلـم نشـون بـدی ؟
مــثـلِ اون پـرچــم ســرخــت دلـــمـــو تــکــون بــدی ؟؟
چــی میـشه تــذکـره ی کــربــلا مـــو
بــا همــون دســت غـریــب نــوازِ مهــربـون بــدی؟
صــفــــای گریـــه تــو صحــن شمـــا یـــادم نمیـــره
خاطـــراتی دارم از کربـــلا یـــادم نمیـــره
بـــه خـــدا لذت خوندن زیــارت نامــه رو
گوشــه ی خلوت ایوون طـــلا یادم نمیــره
برچسب: گوشه ی دخمه خلوتی دارد,
نویسنده: آرتمیس حیدریان
تاريخ: چهارشنبه
19 آبان
1395 ساعت: 23:57